تبلیغات
ماه تی تی (سایت محمدعلی صنیعی) - اشعار میلاد باسعادت حضرت علی اکبر(ع)
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

در میلاد حضرت علی اکبر علیه السلام

مدینـه و گـل لبخند سیـدالشهداست                          شـب است و خــانه ثــارالله و چراغ هداست

خدا عجب پسری داده بر امام حسین                             

که پای تابه سر آیینه رسول خداست

علـی است نــام و علـی جلـوه و علـی آئین                       علی جلال و علی صـورت و علی سیماست

تمام چشم شده باغبان گلشن وحی                

نگاهش ازهمه جانب به لاله لیلاست

تمــامِ نـور بـود ذرّه، روی او خـــورشیـد                       تمــامِ حسـن بـود قطـره، حسن او دریاست

خدا بـه یوسف زهرا دوباره یوسف داد                          چـه یـوسفی کـه سـراپـای یوسف زهراست

هر آنکه دیـد جمـال ورا به حیرت گفت                      محمد است ؟علی؟ یا که سیدالشهداست؟

محمد است علی؟ یاحسین؟ یاحسن است؟

به پنج تن قسـم این حُسن کـلِّ پنج تن است

ز بـحـر نـور درخشید گـوهــری دیـگر                              ویا به دست خدیجه است کوثری دیگر

مـدینه مکه شده، مکه بیت عبـدالله                            

کنار آمنـه بـیـنــم پیـمبـری دیـگـر

و یاکه مکه شده خانه امام حسین                     

و یـــا ز کعبـه درخشیده حیدری دیگــر

دوباره فاطمه آورده یک امام حسن                              

و یا عیان ز حسین است منظری دیگـر

مـگـر کـه ام‌بنین بـــاز زاده عبـاسی                   

ظهـور کـــرده ز عبــاس، منظری دیـگـر

مگر دوبـاره حسینی دگـر ظهور کند                         

کـه بــاز جلـوه کنـد روی اکبــری دیـگـر

بـه جـز درِ حرمش را که باب قرب خداست                  خــداشنـاس نیــم گـر زنــم دری دیـگر

همین بس است مرا لطف و رحمت وکرمش

کـه جــان کبــوتـر بــام و دلم بـــود حرمش

 

قدش چو نخله طوبا وهر دلی چمنش                              رخــش چــراغ وجـود و وجـود، انجمنش

عجـب مــدار اگــر آید از ریاض بهشت                                زنـد رسـول خـدا بوسه بر لب و دهنش

ز مکـتبِ «اَوَلَسنـا عَلَـی الحق‌»اش پیداست                             که جان تازه دهد بر حسین،با سخنش

هــزار قــــافـلـه دل از پیمـبـــران خــدا زدنــد چنـگ محبـت بـه زلف پر شکنش

تــن مطهــــرش از جــان پـــاک نیکوتـر                               سلام خلق وسلام خدا به جان و تنش

عجب نـدارم اگر بشنوند بــوی بهشت                       هـــزار یـوسف مصــری ز بــوی پیرهنش

قرار می‌دهد از دست،روی دست پدر                            

زبس که عاشق شمشیرها بود بدنش

گشوده دیده به رخسار دلربای حسین

به عالم آمده تا جان کند فدای حسین

 

نخورده شیربودتشنه کامِ جامِ الست                               

بـه غیـر دوست زده پشـت پـا بـه هـر چه که هست

علی، حسین،حسن، زینبین یاعباس                                

بـه هـم دهنـد او را همچو لاله دست به دست

دو دست در دل قنداقه و دو چشم به دست                   

دلش به سلسله زلف یار شد پـا بست

گرفت جان به کف و ایستاد بر سر پا                               

به زخم‌های تنش چوبه‌های تیرنشست

سلامِ عشق بر آن عاشق خداجوئی                  

که هر چه را بـه جـز عهـد دوست بود،شکست

روا بــود کـه نـنوشند خلق، آب حیات                   

ز جام او که زجام عطش بود سرمست

اگــر نبــود خطـا، آشـکــار مـی‌گفــتم       

که این پسربود ازکودکی حسین پرست

جهان فداش که تا پای جان حسینی بود

هنــوز نـــامده در این جهان حسینی بـود

الا تمام محمد به خلق و خوی و مـرام                          

به خلق و خوی و مرام محمدیت سلام!

تـــوئی شهید ولایت کـه از ولیت درود                   توئی علـی کـه ولیِّ خدات گفته سلام

شب ولادت تو آسمان به حیرت گفت:                              کــه صبح یازدهم کس نـدیده مـاه تمام

قیـــام‌هــا بــه قیــام تـو متصـل بــایـد کــه زنــدگیت ســراسر قیــام بـود قیـام

تــوئی که از شب میلاد بر قد و قامت            

قُمـــاط بــود بـــه حـج شهادتت احـرام

شهــادت تـو بـه تــوحید آبــرو بخشید                           ولایـت تـو همـان دین ماست در اسلام

اگـر چـه نیست نکوتر عبـادتی ز نمـاز      

بـدون مهــر تـــو حتــی بـود نمــاز حـرام

هماره نـور دهد مشعل هدایت تـو

تمــام طـاعت "میثم" بود ولایت تو

 

 سرود میلاد حضرت علی اکبر علیه السلام

دوبــاره در جهـان پیغمبر آمد

کــه میـلاد علــی اکبــر آمـد

اَلا یا فاطمه چشم تو روشن

حسینت را حسین دیگر آمد

                     که میلاد علی اکبر آمد

 

محمـد یــا پیمبــــر زاده لیلا

رســـول الله دیگــر زاده لیلا

چراغ و چشم حیدرزاده لیلا

امــام مجتبـی را مظهـر آمد

                    که میلاد علی اکبر آمد

 

عیـــان آئینــه داور شـــد امشب

عروس فاطمه، مادر شد امشب

چـراغان بیـت پیغمبر شد امشب

کـه هـر نسـل جـوان را رهبر آمد

                    که میلاد علی اکبر آمد

 

عیــان نــور حـق از بیت ولا شد

زمین خرّم تر از عرش علاء شد

عیــان مــاه شهیـد کربـلا شـد

صــلا از مهــر و مـاه و اختر آمد

                    که میلاد علی اکبر آمد

 

عیان شد مصطفی را اشبه الناس

بـه رخسـارش زنـد گلبوسه عباس

حسن می‌بوید او را چون گل یاس

تبسّــم از لــب زیـنـب بـر آمــد

                   که میلاد علی اکبر آمد

 

به گلشن‌ها فراز شاخساران

بود این جمله در صوت هزاران

گل لیلا شکفت و شد بهاران

بهـــاران را بهـــاری بهتــر آمد

که میلاد علی اکبر آمد

               




:: مرتبط با: اخبار ,
:: برچسب‌ها: اشعار میلاد باسعادت حضرت علی اکبر(ع) ,
ن : محمدعلی صنیعی
ت : یکشنبه 18 خرداد 1393
 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.